20 Aralık 2012 Perşembe

sevgiliye mektuplar-2

Işıkları kapadım birer birer
ruhumun üzerindeki son yansımada gitti
karanlık,bir yüz çiziyor etrafıma
boşlukta delice dalgalarla
koyultulmuş bakışların gizlediği matemler
kuşatıyor sessizliğin etrafını
gülümsemek duvar diplerinde unutulmuş
tüm hayatın üzerine çöreklenen sisin içinde
yapışkan bir ağız
ve sarmaşık gölgeler saklı

çıkamadığımız yokuşların
nerde olduğunu bilmediğimiz inişleri
yakıyor tüm umutları
kapa gözlerini,kapa..
görmek istediğin ne kaldı
tüm yüzleri silip atmak istiyorum
gölgelemesinler diye
içimizin görüntüsünü
kavrulan zamanın saçlarımı
tüm bu bakışların sıcağından
değdiği yerde
derin yanık izleri bırakıyor gözlerim
bakma,kapa gözlerini..

karşılıklı iki aynadan
yansıyan iki ışık
sonsuzluğa uzanan
iki alev dalgası
derinliği kaybolmuş kocaman sözlerde
boğulan iki zavallı
gözleri yanık..

birbirlerine değil
kendilerine düşman
geçir ipi boğazıma
dostumsun ya
ve bende seninkine
bumuydu son istediğim
bumuydu seninkide
kapa gözlerimi ellerinle
ve
git artık..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder